فرشاد رضائی نامدار، روان درمانگر و مدرس دانشگاه

روانشناس عالی کیست؟ کلاهبردار کیست؟ در مشاوره و روان درمانی قطعیت وجود دارد؟

2

روانشناس عالی – آیا درمان قطعی، مطلق و عالی در روان درمانی وجود دارد؟

روان درمانگر یا روانشناس عالی کیست؟

روانشناس عالی کسیست که همه را درمان می کند؟

اصلا چنین چیزی شدنیست؟!

بسیار پیش میاد که مراجعان در همان جلسه ی اول خلاصه ای از آن چه که بر آن ها گذشته را تعریف می کنند. این که پیش چه کسانی رفته و چه متدهای درمانی را تست کرده اند. شده که به صراحت گفته اند:«این دیگه آخرین تلاش ما برای درمانه. اگر این جا نتیجه گرفتیم که هیچ، اگرنه پامون رو تو مطب هیچ روانشناسی نخواهیم گذاشت!».

وقتی علت رو جویا می شم معمولا پاسخی با این تم می شنوم:«ما کلی زمان، هزینه و انرژی صرف کردیم، شاید نزدیک ۱۰ میلیون تومان خرج فلان دکتر روانشناس، فلان درمانگر با فلان تکنولوژی درمان کردیم، اما نتیجه ای نگرفتیم. الان به این نتیجه رسیدیم که ازمون کلاه برداری شده. چون روز اول به ما گفتند که شما ۱۰۰ درصد خوب می شید و ما بهترین در زمینه ی مشکل شما هستیم!(بماند که بعضا در جلسات مجبورم در مقابل فحاشی مراجعان به درمانگران قبلی شان سکوت کنم!) اما نتیجه چی؟! فقط جیبمون خالی شد، وقتمون تلف شد و نسبت به صنف شما هم بی اعتماد شدیم! الان هم به اصرار… اومدیم اینجا ببینیم شما چه می کنی…»

این دیالوگ ها با کمال تاسف حداقل هفته ای یک بار در اتاق درمان تکرار می شود.

اما چرا اوضاع چنین شده؟ چرا در بعضی موارد اعتماد درمانجویان انقدر کم شده؟

پاسخ چنین درمانجویانی رو من به شکل زیر می دم:

  1. در دنیای مشاوره و روان درمانی، درمان مطلق و صد درصدی در کار نیست! اگر کسی در شغل ما چنین ادعایی کرد، بدونید که با یه کلاه بردار طرفید! کلاهتونو محکم بگیرید و در برید!
  2. در مورد بعضی از اختلالات عملا درمانی وجود ندارد، بلکه درمانگر تلاش می کند تا بهزیستی و شیوه های کنار آمدن با وضعیت موجود را بیاموزد.
    مثلا در بحث اعتیاد با کمال تاسف باید بگم که درمان ها مطلق نبوده و ۹۵ درصد کسانی که دوره ی درمان را کامل می کنند، مجددا پدیده ی برگشت را تجربه می کنند.
  3. بعضی از اختلالات، عصبی رشدی هستند و مطرح کردن درمان های روان شناختی در مورد آن ها شوخی بیش نیست.
    مثل اوتیسم یا کودک مبتلا به سندروم داون(جلسات مشاوره در مورد چنین اختلالاتی پیرامون آموزش یک سری مهارت های پایه خواهد بود نه درمان و از بین بردن آن)
  4. بسته به نوع اختلال و روش انتخابی جهت درمان، درصد افراد درمان شده متفاوت هستند.
    برای مثال اختلالات اضطرابی و وسواس اجبار جزو اختلالاتی هستند که امیدواری برای درمان آن بین اعداد ۵۰ الی ۸۰ درصد در نوسان است.
  5. از علل شکست درمان می توان به موارد زیر اشاره کرد:
    ۱. عدم تسلط تکنیکی درمانگر
    ۲. امید، همکاری و انگیزه ی پایین مراجع نسبت به درمان
    ۳. رابطه ی درمانی ضعیف و…
جمع بندی: راجع به درمان مشکل خود از درمانگر معتمد اطلاعات مستند علمی بخواهید و بدانید که احتمال درمان چقدر است. سپس با توجه به توضیحات درمانگر خود تصمیم خود را جهت شروع یا عدم شروع درمان بگیرید.
2 Comments
  1. mgh says

    استفاده کردیم.متشکرم(:

    1. فرشاد رضائی نامدار
      فرشاد رضائی نامدار says

      خواهش میکنم، خوشحالم که مفید بود 🙂

Leave A Reply

Your email address will not be published.

4 × دو =